|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف سفر به هند و کعبه میپردازد و میگوید که این سفر به ویژه برای کسانی که به دنبال عافیت و آرامش هستند، بسیار ارزشمند است. همچنین، بر این نکته تأکید میکند که افرادی که توانایی مالی و هنری دارند، باید به سفر به هند بپردازند، زیرا این سفر بر آنها واجب است.
هوش مصنوعی: هند، مکانی است که یاران جویای آرامش و راحتی به آنجا رو میآورند و خواستههای ویژه خود را در آنجا برآورده میکنند.
هوش مصنوعی: هر کسی که از نظر مالی و علمی توانایی سفر به هند را داشته باشد، بر او واجب است که به این سفر برود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن خر کون دریده بیرو را
بزند . . . خواره بانو را
چون مخنّث بدید هندو را
زور بپرسید و او بگفت او را
ور ببوید گل سمنبو را
کند از بوی بینوا او را
چون زجوی وئی بجوی او را
سوی بیسوی رو بهل سورا
زیر دامن گرفته شب رو را
راهش آموخته برون شو را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.