ای مبارک تر از ستارۀ روز
صدمۀ آفتاب صدر افروز
عقل تو علم بین و علم گشای
طبع تو جود و رز و جود آموز
شست آذر مه از کمان هوا
بادها زد چو تیر مردم دوز
دست سرما فرو درید و سترد
کسوت شاخ و صنعت نوروز
جامۀ باغ سوخت بی آتش
خانه ای گرم خواه و آتش سوز
هیزم گوز را بر آتش نه
که توان بر شمر شکستن گوز
زال شد باغ تا نه دیر از برف
چون سر زال زر شود سریوز
بند فولاد بر دهن یابد
آهو ، ار بر شمر نهد پتفوز
ای بهر فضل و شادی ارزانی
بکش این رنج من به فضل امروز
طبع اگر آفتاب نظم شود
دست سرما برو بود پیروز
گر زمستان من تموز کنی
باز رستی زبنده تا بتموز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیدهٔ کوتاه درخواستی است از ممدوح در فصل سرما. شاعر پس از ستایش خرد و بخشندگی ممدوح، سرمای آذرماه را با تصویرهایی چون یخبستن آبگیر، سفیدشدن باغ از برف و بستهشدن دهان آهو بر آب یخزده وصف میکند. سپس از ممدوح میخواهد رنج سرما را از او بردارد و با شوخی وعده میدهد که اگر زمستانش را گرم کند، تا تابستان چیزی از او نخواهد.
هوش مصنوعی: ای ممدوحی که از ستارهٔ روز (خورشید یا ستارهٔ بامداد) فرخندهتری و مانند تابش خورشید، مجلس و جایگاه بزرگی را روشن میکنی.
هوش مصنوعی: خرد تو دانش را میبیند و گرههای دانش را میگشاید، و سرشت تو اهل بخشش است و بخشندگی را به دیگران میآموزد.
هوش مصنوعی: ماه آذر از کمانِ هوا بادهایی سرد رها کرده است که مانند تیر، تن آدمی را میشکافند.
هوش مصنوعی: دست سرما جامهٔ برگوبار شاخهها و نقش و آرایشی را که نوروز ساخته بود، درید و پاک کرد.
هوش مصنوعی: جامهٔ باغ بیآنکه آتشی در کار باشد سوخت و از میان رفت؛ اکنون باید خانهای گرم و آتشی فروزان خواست.
هوش مصنوعی: هیزم چوب گردو را در آتش بگذار، زیرا آبگیر چنان یخ بسته است که میتوان گردو را بر آن شکست.
هوش مصنوعی: باغ مانند زال سپیدموی شده است و دیری نمیگذرد که از برف، همچون سرِ زال زر یکسره سفید شود.
هوش مصنوعی: اگر آهو پوزهاش را بر آبگیر بگذارد، از یخبستن آب گویی بندی پولادین بر دهانش زده میشود.
هوش مصنوعی: ای کسی که سزاوار هر فضیلت و شادمانی هستی، امروز با بخشش خود این رنج سرما را از من دور کن.
هوش مصنوعی: حتی اگر طبع من در شعر مانند خورشید گرم و درخشان شود، باز دست سرما بر آن چیره است؛ یعنی شعر بهتنهایی مرا گرم نمیکند و به یاری تو نیاز دارم.
هوش مصنوعی: اگر زمستان مرا با بخشش خود به گرمای تابستان بدل کنی، تا تیرماه از درخواستهای این بنده آسوده خواهی بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنکه در حکم او بود شب و روز
برفشاند به روی گنبد گوز
عدل شمعی بود جهانافروز
ظلم شه آتشی ممالکسوز
هست ایام شمس دین نوروز
هست بر کامها دلش فیروز
روز حاسد ز کین او چون شب
شب ناصح ز مهر او چون روز
چرخ بیدادگر ز هیبت او
[...]
ای بر اعدا و اولیا پیروز
در مکافات این و آنشب و روز
بر یکی جود فایضت غالب
وز دگر جاه قاهرت کینتوز
بذل نزدیک همت تو چو وام
[...]
بر تن دشمنان برقع دوز
برق شمشیر اوست برقع سوز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.