ای بر اعدا و اولیا پیروز
در مکافات این و آن‌شب و روز
بر یکی جود فایضت غالب
وز دگر جاه قاهرت کین‌توز
بذل نزدیک همت تو چو وام
کرمت وام تو ز شکر اندوز
داده بی‌میل و کرده بی‌کینه
دور این مایه‌ساز صورت‌سوز
قالب دوستانت را دل شیر
حال دشمنانت را سگ و یوز
ای بحق هر دو تصرف تو
مالک هر دوی بدر و بدفوز
زانکه اقبال خویش را دیدم
با رخ دلگشای جان‌افروز
گفتمش هان چگونه داری حال
زیراین ورطه تاب حادثه‌سوز
گفت ویحک خبر نداری تو
که بگو بازگشت آخر گوز
حدثان کرد رای پای‌افزار
آسمان گشت مرغ دست‌آموز
شب محنت به آخر آمد و شد
شب من روز و روز من نوروز
روزم از روز بهترست اکنون
از مراعات شمس دین بهروز
باد عمرش چو جاه روز افزون
عمر اعداش عمر روز سپوز
حاسدانش همیشه سرگردان
غم بر ایشان ز بخت بد فیروز
وقت بر آبریز سبلتشان
آنکه گویند صوفیانش گوز
جاودان از فلک خطابش این
کای بر اعداد و اولیا پیروز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در مدح شمس‌الدین بهروز است و به ستایش ویژگی‌های او می‌پردازد. شاعر او را پیروز بر دشمنان و از اولیا می‌داند و جود و کرامتش را به عنوان خصوصیات بارز او بیان می‌کند. شاعر به ارتباط بهروز با دوستان و دشمنان اشاره می‌کند و وضعیت بهتر او را نسبت به حاسدان و بدخواهانش توصیف می‌کند. در نهایت، او روزهای خوبش را با وجود بهروز و جاذبه‌هایش معنا می‌دهد و او را همچون خورشیدی می‌بیند که تاریکی‌ها را می‌زداید.
هوش مصنوعی: ای کسی که در برابر دشمنان و دوستانت پیروز هستی و در اجرای عدالت و مجازات، شب و روز بی‌وقفه تلاش می‌کنی.
هوش مصنوعی: یکی از ویژگی‌های بخشندگی تو بر دیگری غالب است و همچنین قدرت و سلطه‌ات بر آنانی که کینه و دشمنی دارند.
هوش مصنوعی: بخشش و بزرگواری تو نزدیک است به ویژگی همت و اراده‌ات، مثل وامی که می‌دهی و در عوض آن شیرینی و شکر را به دست می‌آوری.
هوش مصنوعی: شخصی بدون رغبت و کینه، این مایه‌ساز (شخصی که باعث ایجاد زیبایی و جذابیت می‌شود) را به من داده که چهره‌ام را خراب کرده است.
هوش مصنوعی: دوستانت را به شجاعت و جسارت شیر تشبیه کرده، ولی حال و وضعیت دشمنانت را به سگ و یوز (که نماد ضعف و ذلت‌اند) توصیف می‌کند. در واقع، او برای دوستانش بزرگ و دلیر و برای دشمنانشان ضعیف و بی‌اراده می‌بیند.
هوش مصنوعی: تو به‌حق، بر هر دو طرف، یعنی بر خوبی و بدی، تسلط و اقتدار داری.
هوش مصنوعی: چون اقبال و بخت خوبی خود را دیدم که با چهرهٔ زیبا و شاداب بهروز، جانم را روشن می‌کند.
هوش مصنوعی: به او گفتم: وای، حال تو چگونه است در زیر این خطر بزرگ که حوادث وحشتناکی به همراه دارد؟
هوش مصنوعی: شمس‌الدین بهروز به دیگری می‌گوید: ای وای بر تو، آیا خبر نداری که آخر کار و سرانجام همه چیز بازگشت و بازگشت همانند یک چرخه است؟
هوش مصنوعی: فکرها و تدبیرهایی که در دل آفرینش و خلقت جهان انجام شد، باعث شد تا آسمان به مانند پرنده‌ای رام و مطیع انسانی باشد.
هوش مصنوعی: شب‌هایی که با غم و زحمت سپری می‌شد، به پایان رسیده و حالا شب من دیگر شبی خوش و پرنور است و روزهایم نیز به لطافت روز نوروز رسیده است.
هوش مصنوعی: حالم امروز از هر روز بهتر است، به خاطر توجه و لطف شمس‌الدین بهروز.
هوش مصنوعی: عمر شمس‌الدین بهروز همچون باد، روز به روز بیشتر و سرشارتر می‌شود و به همان نسبت طول عمرش نیز افزایش می‌یابد.
هوش مصنوعی: حسودان همیشه در پریشانی و سردرگمی هستند و ناراحتی آنها به خاطر بداقبالی و نیکبختی او (شمس‌الدین بهروز) است.
هوش مصنوعی: در زمان آب‌ریزی و به هنگام شستن دست و صورت، آن فردی که صوفی‌ها او را به عنوان یک شخص مقدس و درویش تحسین می‌کنند، جزو گوزها به حساب می‌آید؛ یعنی در نظر دیگران از ارزش و مرتبه پایینی برخوردار است.
هوش مصنوعی: از آسمان همیشه به او خطاب می‌شود که تو در عرصهٔ عدد و اولیا (بزرگان دینی) پیروز هستی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای مبارک تر از ستارۀ روز
صدمۀ آفتاب صدر افروز
عقل تو علم بین و علم گشای
طبع تو جود و رز و جود آموز
شست آذر مه از کمان هوا
[...]
آنکه در حکم او بود شب و روز
برفشاند به روی گنبد گوز
عدل شمعی بود جهان‌افروز
ظلم شه آتشی ممالک‌سوز
هست ایام شمس دین نوروز
هست بر کامها دلش فیروز
روز حاسد ز کین او چون شب
شب ناصح ز مهر او چون روز
چرخ بیدادگر ز هیبت او
[...]
بر تن دشمنان برقع دوز
برق شمشیر اوست برقع سوز
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.