ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا
من کیم کز چون تویی بویی رسد جان مرا
جان و دل پر درد دارم هم تو در من مینگر
چون تو پیدا کردهای این راز پنهان مرا
ز آرزوی روی تو در خون گرفتم روی از آنک
نیست جز روی تو درمان چشم گریان مرا
گرچه از سرپای کردم چون قلم در راه عشق
پا و سر پیدا نیامد این بیابان مرا
گر امید وصل تو در پی نباشد رهبرم
تا ابد ره درکشد وادی هجران مرا
چون تو میدانی که درمان من سرگشته چیست
دردم از حد شد چه میسازی تو درمان مرا
جان عطار از پریشانی است همچون زلف تو
جمع کن بر روی خود جان پریشان مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عواطف عمیق عاشقانهاش میپردازد و از رازهای پنهانی که وجود او را پر کرده سخن میگوید. او از درد و رنج دلش مینالد و احساس میکند که تنها زیبایی محبوبش میتواند تسکیندهنده باشد. در تعبیری از گرفتار بودن در عشق، اشاره میکند که مسیر رسیدن به محبوبش با جدایی و هجران پر شده است. شاعر همچنین از سرگشتگی و پریشانی خود در این عشق سخن میگوید و از محبوب میخواهد که آرامش را به جان پریشانش هدیه دهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که در جهان راز پنهان من را آشکار کردی، من کیستم که بویی از وجود تو به جانم برسد.
هوش مصنوعی: من دلی پر از درد دارم و تو هم در درون من نگاه میکنی؛ چرا که تو این راز پنهان مرا آشکار کردهای.
هوش مصنوعی: از شدت آرزوی دیدن تو، چشمانم را پر از اشک کردهام، چرا که جز زیبایی تو، هیچ چیزی نمیتواند درد و رنج مرا درمان کند.
هوش مصنوعی: هرچند خود را به خاطر عشق در این مسیر به سختی میرسانم و مانند قلم تا سر پایم پیش رفتهام، اما هیچ نشانهای از عشق در این بیابان خشک و اصلی ندیدم.
هوش مصنوعی: اگر امیدی به وصل تو نباشد، راهبر من تا ابد در مسیر جدایی و غم مرا خواهد کشاند.
هوش مصنوعی: تو که به خوبی میدانی مشکل و دردی که من دارم چیست، حالا وقتی دردم به حدی رسیده، چه راهحلی برای درمان من داری؟
هوش مصنوعی: عطار دچار پریشانی و آشفتگی شده و این حالت او را به زلفهای معشوقش تشبیه کرده است و از او میخواهد که این آشفتگی را مثل زلفهایش جمع و سامان دهد تا جان پریشان او آرام گیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر ندادی آرزوی وصل جانان ،جان مرا
زندگی نگذاشتی بی او غم هجران مرا
سرو من آغشته در اشک جگر خون من است
فارغم گر باغبان نگذاشت در بستان مرا
نیست فرقی در میان شخص من با سایه ام
[...]
مدتی گردون ز غیرت داشت سرگردان مرا
زانک در دانش مزید یافت بر اقران مرا
منت ایزد را که باز از ظلمت حرمان چو خضر
رهنما شد بخت سوی چشمه حیوان مرا
بودم اندر تیه حیرت مدتی همچون کلیم
[...]
ای سکندر دولتی کاوصاف لطفت دم به دم
میگشاید از زبان، صد چشمه حیوان مرا
تا قضا بستان سرای دولتت را ساخت، ساخت
بلبل دستان سرای آن سرا بستان مرا
در زمانت ابر میگوید به آواز بلند
[...]
هست در دیر آفتی هر دم به قصد جان مرا
زنده بردن از سر کوی مغان نتوان مرا
خانه دل بود آبادان ز تقوی وه که ساخت
عشوه های ساقی و سیل قدح ویران مرا
پرده زهدم چه سان پوشد که از آشوب می
[...]
ز آتشینرویی جدا میافکند دوران مرا
چون شرر البته خواهد کشت این هجران مرا
کاش خون دیده بنشاند غبار هستیم
چند دارد گرد باد آه سرگردان مرا
آنچنین از دیده مردم نمیکردم نهان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.