نگفتی کزین پس کنم سازگاری
به نام ایزد الحق نکو قول یاری
بهانه چه جویی کرانه چه گیری
بیا در میان نه به حق هرچه داری
همی گویی انصاف تو بدهم آری
تو معروف باشی به انصاف کاری
همه عذر لنگست کز تو بدیدم
سر ما نداری بهانه چه آری
به انصاف بشنو چنین راست ناید
که دل میربایی و غم میگذاری
غم دل چه گویم تو زین کار دوری
به هرزه چه کوبم در خواستگاری
همان به که این دردسر بازدارم
کنم با تو در باقی آن دوستداری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دلتنگی و غم ناشی از جدایی صحبت میکند و به طرف مقابل میگوید که نیازی به بهانهجویی نیست. او خواستار انصاف و صداقت در ارتباطات است و معتقد است که هیچ عذری برای این جدایی نمیتواند قانعکننده باشد. شاعر به تلخی به تجربیاتش اشاره میکند و از درد ناشی از عشق و بیوفایی میگوید، در نهایت نتیجه میگیرد که شاید بهتر باشد از این رابطه دوری کند و در عوض به محبتهای واقعی توجه کند.
هوش مصنوعی: نگفتی که بعد از این چگونه میتوانم با تو سازگار باشم، اما به نام خدا قسم که قول و وعدهام را نیک و خوب میدانم.
هوش مصنوعی: چرا به بهانهجویی و حاشیهسازی میپردازی؟ بیا و مستقیم در میانه این موضوع قرار بگیر و دربارهٔ آنچه حقیقتاً داری، صحبت کن.
هوش مصنوعی: تو میگویی انصاف را به تو بدهم، اما تو خودت در کارهای روزمرهات به انصاف معروف هستی.
هوش مصنوعی: من همه عذرهایی که برای رفتارت دارم، بیفایده است؛ زیرا تو قدرتی برای برداشتن این عذرها نداری و من نمیدانم چه باید بگویم.
هوش مصنوعی: به راستی اگر با انصاف باشی، نمیتوانی بگویی که دل مرا میدزدی و در عین حال غم و اندوه را به من میگذاری.
هوش مصنوعی: دربارهٔ غم و اندوهی که در دل دارم چه بگویم، تو که از دوری من دور افتادهای، چرا در این خواستگاری بیهودهگویی کنم؟
هوش مصنوعی: بهتر است که این مشکلات و دردسرها را کنار بگذارم و با تو در عشق و دوستی باقی بمانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه نیکو سخن گفت یاری به یاری
که تا کی کشم از خُسُر ذل و خواری
دل من همی جست پیوسته یاری
که خوش بگذراند بدو روزگاری
شنیدم که جوینده یابنده باشد
به معنی درست آمد این لفظ باری
بتی چون بهاری به دست من آمد
[...]
ایا دیده تا روز شبهای تاری
بر این تخت سخت این مدور عماری
بیندیش نیکو که چون بیگناهی
به بند گران بسته اندر حصاری
تو را شست هفتاد من بند بینم
[...]
بتی را که بودم بدو روزگاری
جدا دارد از من بد آموزگاری
نداند غم و درد هجران یاران
جز آن کازموده است هجران یاری
اگر هرکسی طاقت هجر دارد
[...]
ز فردوس با زینت آمد بهاری
چو زیبا عروسی و تازه نگاری
بگسترده بر کوه و بر دشت فرشی
کش از سبزه پو دست وز لاله تاری
به گوهر بپیراست هر بوستانی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.