با من اندر گرفتهای کاری
کان به عمری کند ستمکاری
راستی زشت میکنی با من
روی نیکو چنین کند آری
بعد از این هم بکش روا دارم
هیچ ممکن شود که یکباری
روزگارم گلی شکفت از تو
که به عمری چنان نهد خاری
گویمت بوسهای مرا گویی
گفتهاند این حدیث بسیاری
لیکن ار عشوه بایدت بدهم
نبود یاد کرد خرواری
بوسه در کار تو کنم چه شود
گر برآری به خندهای کاری
چون رخانم سیاه خواهی کرد
سر دندان سپید کن باری
جان به دلال وصل تو دادم
گفتم این را بود خریداری
گفتم ار رایگانکم ندهی
بخرندت به تیز بازاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از رابطهای ناپایدار و ظالمانه سخن میگوید که طرف مقابل با رفتارهای ناپسند خود او را آزار میدهد. او به زشتیهای این رابطه اشاره کرده و از طرف مقابل میخواهد که این رفتارها را تغییر دهد. شاعر احساسات عاشقانهاش را بیان میکند و نشان میدهد که اگر به او محبت کند، شاید بتواند این نابرابری را جبران کند. بنابراین، موضوع اصلی غزل حول عشق، خیانت و رنج ناشی از یک رابطه ناکام میچرخد.
هوش مصنوعی: تو با من کاری کردهای که در تمام عمر، ستمکارانه است.
هوش مصنوعی: واقعاً با من بدرفتاری میکنی؛ کسی که چهرهای زیبا دارد، چنین رفتاری با دیگران نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: از این به بعد هر چقدر هم که بر من سخت بگیری، دیگر برایم مهم نیست، زیرا امکان ندارد که یک بار هم به خیری از تو برسم.
هوش مصنوعی: عشق تو آنچنان در زندگیام شکوفا شده است که حتی اگر در طول عمرم یک بار هم درد و سختی حس کنم، باز هم ارزشش را دارد.
هوش مصنوعی: به تو میگویم که بوسهای به من بده، ولی تو پاسخ میدهی که مردم دربارهٔ این موضوع بسیار صحبت کردهاند.
هوش مصنوعی: اما اگر بخواهم عشوهای به تو بدهم، یاد و خاطرهٔ آن بسیار زیاد خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر در کار تو بوسهای بزنم، چه اتفاقی میافتد اگر تو با یک خنده، کار مهمی انجام دهی؟
هوش مصنوعی: اگر میخواهی با لبخند تاثیرگذاری برایم داشته باشی، ابتدا دندانهای سفیدی داشته باش تا به زیبایی تو بیافزاید.
هوش مصنوعی: من جانم را به واسطهٔ ارتباط با تو سپردم و به دلال (واسطه) گفتم که این ارتباط را باید خریداری (یعنی ارزشمند) بشمرد.
هوش مصنوعی: به دلال وصال تو گفتم اگر تو مرا رایگان هم ندهی، دیگران از تو به قیمت گزاف خریداری خواهند کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به خدایی که آفرین کرده ست
زیرکان را به خویشتن داری
که نیرزد به نزد همت من
ملک هر دو جهان به یک خواری
ای فلک نیک دانمت آری
کس ندیدست چون تو غداری
جامه ای بافیم همی هر روز
از بلا پود و از عنا تاری
گر دری یابیم زنی بندی
[...]
گفت خضرم ز راه غمخواری
کای فرو مانده در گرفتاری
تا کی از عشق تو کشم خواری؟
تا کی از هجر تو کنم زاری ؟
چند با من جفا کنی آخر ؟
شرم بادت ازین جفا گاری
زان دو زلف چو ابر پیوسته
[...]
که پدیده است در جهان باری
کار هر مرد و مرد هر کاری
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.