عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
درآ درآ که ز تو کار ما به جان آمد
مبر مبر خور و خوابم ز داغ هجران بیش
مکن مکن که غمت سود و دل زیان آمد
چه میکنی به چه مشغولی و چه میطلبی
چه گفتمت چه شنیدی چه در گمان آمد
مزن مزن پس از این در دل آتشم که ز تو
بیا بیا که بدین خسته دل غمان آمد
چنان که بود گمان رهی به بدعهدی
به عاقبت همه عهد تو همچنان آمد
کرانه کردی از من تو خود ندانستی
که دل ز عشق تو یکباره در میان آمد
مکن تکبر و بهر خدای راست بگوی
که تا حدیث منت هیچ بر زبان آمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوقی را که پس از دوری دوباره به یاد او افتاده خطاب میکند و با تکرار فعلها (درآ درآ، مبر مبر، مکن مکن) از رنج هجران، بیخوابی و دلسوختگی خود شکایت میکند. او از بدعهدی معشوق میگوید که همانطور که گمان میبرد پیمانش را شکست و از او کناره گرفت، بیآنکه بداند دل عاشق یکسره گرفتار اوست. در پایان از معشوق میخواهد غرور را کنار بگذارد و راست بگوید که آیا هرگز نامی از او بر زبان آورده است.
هوش مصنوعی: شگفتا که سرانجام دوستان را به یاد آوردی؛ بیا، بیا که از دست تو کار ما به جان رسیده و طاقتمان تمام شده است.
هوش مصنوعی: با داغ جدایی، خوراک و خوابم را بیش از این از من مگیر. چنین مکن، که از این سودا غم تو سود برد و دل من زیان کرد.
هوش مصنوعی: شاعر با پرسشهای پیاپی از معشوق میپرسد چه میکند، به چه سرگرم است و چه میخواهد؛ من به تو چه گفتم و تو چه شنیدی و چه گمانی به دلت راه یافت که از من رنجیدی؟
هوش مصنوعی: از این پس در دلم آتش میفکن؛ بیا، بیا که از دست تو غمهای بسیار بر این دل خسته هجوم آورده است.
هوش مصنوعی: همانگونه که من (رهی، یعنی بنده) گمان بدعهدی به تو داشتم، سرانجام همهٔ پیمانهایت همانگونه سست و شکسته از کار درآمد.
هوش مصنوعی: تو از من کناره گرفتی و خود ندانستی که دل من یکسره در عشق تو گرفتار و درگیر شده است.
هوش مصنوعی: غرور مکن و تو را به خدا راست بگو: آیا هرگز سخنی از من بر زبانت آمد و یادی از من کردی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همین شعر » بیت ۱
عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
درآ درآ که ز تو کار ما به جان آمد
عجب عجب که تو را یاد دوستان آمد
بیا بیا که ز تو کار ما به جان آمد
به نام ایزد این نوبنا چنان آمد
که در طراوت با خلد همعنان آمد
بنا اساس نهادی بهشت گشت تمام
سرای چشم همی داشتی جنان آمد
سرای چه؟ که یکی مکرمتستایی شد
[...]
عجب عجب که تو را یاد دوستان آمد
بیا بیا که ز تو کار ما به جان آمد
از این بشارت خرْم که ناگهان آمد
هزار جان غمی گشته شادمان آمد
گمان بری که سوی جان خستگان فراق
صبا بمژدۀ جانان ز گلستان آمد
که افتاب شریعت بطالع مسعود
[...]
بیا، که بیرخ زیبات دل به جان آمد
بیا، که بیتو همه سود من زیان آمد
بیا، که بهر تو جان از جهان کرانه گرفت
بیا، که بیتو دلم جمله در میان آمد
بیا، که خانهٔ دل گرچه تنگ و تاریک است
[...]
فغان که جان من از عاشقی به جان آمد
ز دست چشم و دل خویش در فغان آمد
به راه دیدم و گفتم رود به خانه، نرفت
به سویم آمد و اندر میان جان آمد
ندیده بودم و دعوی صبر می کردم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.