فغان که جان من از عاشقی به جان آمد
ز دست چشم و دل خویش در فغان آمد
به راه دیدم و گفتم رود به خانه، نرفت
به سویم آمد و اندر میان جان آمد
ندیده بودم و دعوی صبر می کردم
دلم نماند در آن دم که ناگهان آمد
تو دیر زی که مرا جان من بکشت امروز
نظاره تو که چون عمر جاودان آمد
به گردن دگران آمدم شب از کویت
به پای خویش ز کوی تو چون توان آمد
غم تو دوش همی برد جان، به دل شد صلح
دل کسان که خیال تو در میان آمد
گران نیامده کوه غم تو بر دل من
دمی ز وصل زدم، بر دلت گران آمد
ز ابرویت که به کشتی سرنگون ماند
امید غرق شد و عمر بر کران آمد
نمانده بود ز خسرو اثر که دی ناگاه
تو رخ نمودی و بیچاره زان جهان آمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دست چشم و دل خود مینالد که با دیدن ناگهانی معشوق، صبر و دلش را از دست داده است. او از بیهوششدن در کوی یار، سنگینی غم و ناخشنودی معشوق از سخن وصال میگوید و ابروی یار را به کشتی واژگونی تشبیه میکند که امید را غرق کرد. در پایان، خسرو که از او اثری نمانده بود، با دیدن چهرهٔ معشوق گویی از مرگ به زندگی بازمیگردد.
هوش مصنوعی: افسوس که جانم از عاشقی به ستوه آمده است و از دست چشم خود (که دید) و دل خود (که عاشق شد) فریاد میکند.
هوش مصنوعی: معشوق را در راه دیدم و گمان کردم به خانهٔ خود میرود، اما نرفت؛ به سوی من آمد و در میان جانم جای گرفت.
هوش مصنوعی: تا او را ندیده بودم ادعای صبر و شکیبایی داشتم، اما همان لحظه که ناگهان پیدا شد، دلم از دست رفت.
هوش مصنوعی: عمرت دراز باد، ای جان من؛ امروز تماشای تو که همچون عمر جاودان بود، مرا کشت. یعنی دیدار تو با آنکه مایهٔ زندگی است، عاشق را از پا درآورد.
هوش مصنوعی: دیشب از کوی تو بر دوش دیگران بیرون آمدم (بیهوش یا چون مرده)؛ مگر میشود کسی با پای خود از کوی تو بازگردد؟
هوش مصنوعی: دیشب غم تو نزدیک بود جانم را بگیرد، اما خیال تو به میانجیگری آمد و دل با غم آشتی کرد و آرام گرفت.
هوش مصنوعی: کوه غم تو بر دل من سنگین نیامد و آن را تحمل کردم، اما همین که یک دم از وصال سخن گفتم، بر دل تو گران آمد.
هوش مصنوعی: ابروی تو که به کشتی واژگون میماند، امید مرا غرق کرد و عمرم به ساحل یعنی به پایان رسید؛ «کران» هم به معنی ساحل است و هم پایان.
هوش مصنوعی: از خسرو دیگر نشانی نمانده بود؛ اما دیروز ناگهان تو چهره نشان دادی و این بیچاره گویی از آن جهان به زندگی بازگشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
درآ درآ که ز تو کار ما به جان آمد
مبر مبر خور و خوابم ز داغ هجران بیش
مکن مکن که غمت سود و دل زیان آمد
چه میکنی به چه مشغولی و چه میطلبی
[...]
به نام ایزد این نوبنا چنان آمد
که در طراوت با خلد همعنان آمد
بنا اساس نهادی بهشت گشت تمام
سرای چشم همی داشتی جنان آمد
سرای چه؟ که یکی مکرمتستایی شد
[...]
عجب عجب که تو را یاد دوستان آمد
بیا بیا که ز تو کار ما به جان آمد
از این بشارت خرْم که ناگهان آمد
هزار جان غمی گشته شادمان آمد
گمان بری که سوی جان خستگان فراق
صبا بمژدۀ جانان ز گلستان آمد
که افتاب شریعت بطالع مسعود
[...]
بیا، که بیرخ زیبات دل به جان آمد
بیا، که بیتو همه سود من زیان آمد
بیا، که بهر تو جان از جهان کرانه گرفت
بیا، که بیتو دلم جمله در میان آمد
بیا، که خانهٔ دل گرچه تنگ و تاریک است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.