تو صبح خیز نه‌ای جلوهٔ نسیم چه دانی

ترنج عشق نبوئیدهٔ شمیم چه دانی

تو کفر زلف‌پرستی دلا مزن دم ازایمان

تو چون کج آمدهٔ راه مستقیم چه دانی

ترا بزخم نیفتاد کار نیست گناهت

چو این ستم‌زده قدر دل رحیم چه دانی

هزار دفتر غم خوانده ایم بادل بیغم

زعلم ما تو یکی نکته بلکه نیم چه دانی

تو برسمور سیه خفتهٔ بناز وتنعم

جفای تیره‌شبان سیه کلیم چه دانی

تو نقد پیکرمان کردهٔ مشاهده «طالب»

عیار مردمی مردم کریم چه دانی