وقت تو خوش، که لاله عذار شکفتهٔ

باغ بهار کرده بهار شکفتهٔ

چون گل شکفته روئی و چون صبح خنده روی

قربان شوم ترا که نگار شکفتهٔ

می آوری بحلقهٔ ماتم نشاط عید

ای می غمت مباد که یار شکفتهٔ

در سور و ماتم تو ره امتیاز نیست

ای ملک بیغمی چه دیار شکفتهٔ

خار شکفته کم ز بهار شکفته نیست

ای خوار خار عشق تو خار شکفتهٔ

ای صبح خنده رو ره بالین یار جو

بهر شکون که آینه دار شکفتهٔ

«طالب» بمهر توبه دهان بیش ازین مدار

می نوش کن که باده گسار شکفتهٔ