گنجور

مولوی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۸

 

یاران سحر خیزان تا صبح کی دریابدتا ذره صفت ما را کی زیر و زبر یابد
آن بخت که را باشد کید به لب جوییتا آب خورد از جو خود عکس قمر یابد
یعقوب صفت کی بود کز پیرهن یوسفاو بوی پسر جوید خود نور بصر یابد
یا تشنه چو اعرابی در چه فکند دلویدر دلو نگارینی چون […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی