گنجور

مولوی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱۶

 

رو رو که نه‌ای عاشق ای زلفک و ای خالکای نازک و ای خشمک پابسته به خلخالک
با مرگ کجا پیچد آن زلفک و آن پیچکبر چرخ کجا پرد آن پرک و آن بالک
ای نازک نازک‌دل دل جو که دلت ماندروزی که جدا مانی از زرک و از مالک
اشکسته چرا باشی دلتنگ چرا گردیدل همچو دل […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی