گنجور

خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰

 

دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
بر هامهٔ ره روان نهم پایهمت ز وجود برتر آرم
بر لاشهٔ عجز بر نهم رختتا رخش قدر عنان درآرم
این دار خلافت پدر رادر زیر نگین مسخر آرم
وین هودج کبریای دل رابر کوههٔ چرخ اخضر آرم
وین تاج دواج یوسفی رادرمصر حقیقت اندر آرم
بی‌واسطهٔ خیال با […]


متن کامل شعر را ببینید ...

خاقانی