گنجور

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۴۲

 

گر غصه روزگار گویمبس قصه بی شمار گویم
یک عمر هزارسال بایدتا من یکی از هزار گویم
چشمم به زبان حال گویدنی آن که به اختیار گویم
بر من دل انجمن بسوزدگر درد فراق یار گویم
مرغان چمن فغان برآرندگر فرقت نوبهار گویم
یاران صبوحیم کجایندتا درد دل خمار گویم
کس نیست که دل سوی من آردتا غصه روزگار گویم
درد دل […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سعدی