گنجور

جامی » دیوان اشعار » واسطة العقد » غزلیات » شمارهٔ ۹۲

 

تا از گل تو سبزه برون آمدن گرفت
حسن تو ز انچه بود فزون آمدن گرفت
زنجیر بست طره تو گرد آفتاب
صد ذوفنون به قید جنون آمدن گرفت
زآب زلال خواست دل تشنه قطره ای
پیکان تو به سینه درون آمدن گرفت
در حیرتم ز دل که ز دام تو جسته بود
بار دگر به دام تو چون آمدن گرفت
ز افسونگری […]


متن کامل شعر را ببینید ...

جامی