گنجور

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴

 

ساقی بیار باده که ماه صیام رفتدرده قدح که موسم ناموس و نام رفت
وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیمعمری که بی حضور صراحی و جام رفت
مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودیدر عرصه خیال که آمد کدام رفت
بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسددر مصطبه دعای تو هر صبح و شام […]


متن کامل شعر را ببینید ...

حافظ