گنجور

شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۵ - ارباب زمستان

 

زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کند ما یک لا قبایان را
ره ماتم سرای ما ندانم از که می پرسدزمستانی که نشناسد در دولت سرایان را
به دوش از برف بالاپوش خز ارباب می آیدکه لرزاند تن عریان بی برگ و نوایان را
به کاخ ظلم باران هم که آید سر فرود آردولیکن خانه […]


متن کامل شعر را ببینید ...

شهریار