گنجور

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹

 

عزیزا هر دو عالم سایهٔ توستبهشت و دوزخ از پیرایهٔ توست
تویی از روی ذات آئینهٔ شاهشه از روی صفاتی آیهٔ توست
که داند تا تو اندر پردهٔ غیبچه چیزی و چه اصلی مایهٔ توست
تو طفلی وانکه در گهوارهٔ توتو را کج می‌کند هم دایهٔ توست
اگر بالغ شوی ظاهر ببینیکه صد عالم فزون‌تر پایهٔ توست
تو اندر پردهٔ […]


متن کامل شعر را ببینید ...

عطار