گنجور

مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۵۷

 

اگر ز حلقه این عاشقان کران گیریدلت بمیرد و خوی فسردگان گیری
گر آفتاب جهانی چو ابر تیره شویوگر بهار نوی مذهب خزان گیری
چو کاسه تا تهیی تو بر آب رقص کنیچو پر شدی به بن حوض و جو مکان گیری
خدای داد دو دستت که دامن من گیربداد عقل که تا راه آسمان گیری
که عقل جنس […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولانا