گنجور

شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۸

 

همه در بحر بیکران غرقند
چون حبابند این و آن غرقند
غرق آبند و آب می جویند
از ازل تا ابد چنان غرقند
تن ما چون حباب و جان موجست
عشق بحر است و عاشقان غرقند
کشتی ما کجا رسد به کنار
ناخدایان در این میان غرقند
بحر در جوش و باده در کار است
بر چه باشد که بحریان غرقند
هفت دریا درین محیط […]


متن کامل شعر را ببینید ...

شاه نعمت‌الله ولی