در نوردد زمین همی بتگی

اینت محکم پیی و سخت رگی

علم خوان گرت زادمست رگی

زانکه شد خاص شه به علم سگی

دوش مهمان خواجه‌ای بودم

اینت نامردمی و اینت سگی

دوش تا روز هردو نغنودیم

او ز سیری و من ز گرسنگی

بر در شاه دید شیر سگی

سگ نگویم پلنگ تیزتگی

می‌نمودند کُرکُری همگی

تا بدین حد نبود بی‌مزگی