گنجور

خواجوی کرمانی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲۵

 

من کیم زاری نزار افتاده‌ئیپر غمی بیغمگسار افتاده‌ئی
دردمندی رنج ضایع کرده‌ئیمستمندی سوگوار افتاده‌ئی
مبتلائی در بلا فرسوده‌ئیبی‌قرینی بی‌قرار افتاده‌ئی
باد پیمائی به خاک آغشته‌ئیخسته جانی دل فگار افتاده‌ئی
نیمه مستی بی‌حریفان مانده‌ئیمی‌پرستی در خمار افتاده‌ئی
بی‌کسی از یار غایب گشته‌ئیناکسی از چشم یار افتاده‌ئی
اختیار از دست بیرون رفته‌ئیبیخودی بی‌اختیار افتاده‌ئی
عندلیبی از گل سوری جداخسته‌ای دور از دیار افتاده‌ئی
پیش چشم […]


متن کامل شعر را ببینید ...

خواجوی کرمانی