×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۲۴
به چشم همت من عرصه ی زمین تنگ است
گشاده است مرا دست و آستین تنگ است
به جان رسیده ام از محرمان طره ی دوست
که عیش مور ز پهلوی خوشه چین تنگ است
زبان ز عهده ی شکر تو چون برون آید؟
[...]
۸ بیت