×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۵۶
ماند ای شیخ، که مانی به ابابیل سفید
همچو گنبد به سر گور تو مندیل سفید
هر سر موی تو پیداست ز زیر جامه
چون سیاهی سرتر بود ز قندیل سفید
محک حال بد و نیک جهان نزدیک است
[...]
۴ بیت