اگر رای دارد به خویشی ما

همان سرفرازی به بیشی ما

در دل کردی قصد بداندیشی ما

ظاهر کردی عیب کمابیشی ما

ای جسته به اختیار خود خویشی ما

بگرفت ملالتت ز درویشی ما

ننگ درویشان ز درویشی ما

روز شب، از روزی‌اندیشی ما

پادشاه و پادشاهی ما و درویشی ما

عاقلان و آشنائی ما و بی خویشی ما

در میان عشقبازان ما کمیم از هر یکی

از کمی ماست در عالم همه بیشی ما

خواجه گر دارد غنا آرد غنائی بر غنا

[...]

نگزد مشرب ما را الم اندیشی ما

جز بشریان دل ما نبود نیشی ما

دل دیوانه بما سوخته ایوای بر آن

که بجان تعبیه دارد نماک خویشی ما

بسر عشق که حسن طلب مرهم نیست

[...]