×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۰۰
با این دو روزه عمر، با این حرص پیشگی
ای وای اگر حیات تو بودی همیشگی
شد کوه بیستون گنه من، ولی ز شرم
دارم ز سر بپیشی خود، چشم تیشگی
زین آتش فغان که کنند از تو شیشه ها
[...]
۱۰ بیت