یک بوسه زلعل خویش کم گیر و ببخش

زنهار روا مدار تقصیر و ببخش

جان پیش کشیده ام نه از بهر بها

این هدیه آن عطاست بپذیر و ببخش

یک بوسه ز لعل خویش کم گیر و ببخش

وای دوست روا مدار تقصیر و ببخش

جان پیش کشیده است نه از بهر بها

این هدیه و آن عطاست بپذیر و ببخش