×
سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰۱
ای عود بهشت فعل بیدی تا کی
وی ابر امید ناامیدی تا کی
کردی بر من کبود رخ زرد آخر
ای سرخ سیاه گر سپیدی تا کی
۲ بیت