×
علی اشتری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۹ - آرمیده سحر
چنین که از شب تاریک من، رمیده سحر
مگر به خواب ببینم شبی، دمیده سحر
ز صبح کودکی امشب، جز این ندارم یاد
که دلفریب بود، جلوهٔ سپیده سحر
چه سالها، که بر این شب گذشت و صبح نشد
[...]
۵ بیت
