×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۴۸
با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟
گردید سایه پست، چو خورشید شد بلند
دارد سری به سینه ی مجروح عاشقان
هرجا که ناخنی چو مه عید شد بلند
موج شراب، دام تذرو سعادت است
[...]
۶ بیت