بی‌نیازی نیاز جوی از تو

پاس داری سپاس گوی از تو

تا تفرقه میبود به هر سوی از تو

بیزار بود فقر به صد روی از تو

تا بر جای است یک سر موی از تو

کفرست حدیث این سرِ کوی از تو

غیرت او بشست و شوی از تو

نهلد در وجود بوی از تو

دست فرمان دهی قوی از تو

رسم انصاف را نوی از تو