×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۵۷
زبان که یاد دل بوالفضول میآرد
سند به دعوی ملک نزول میآرد
نصیب نیست مرا از شکفتگی که جهان
چو غنچهام ز گلستان ملول میآرد
ز باغبان چو کسی شاخ سنبلی طلبد
[...]
۵ بیت