×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۱۸
نیست همچون گل مرا از باده بیهوشی غرض
ناله ی مستانه باشد از قدح نوشی غرض
مقصدش از لاف رعنایی نمی دانی که چیست
سرو دارد با تو همچون سایه همدوشی غرض
می کند عمدا فراموش از من آن نامهربان
[...]
۵ بیت