منم شاه خاقان سپهدار چین

که در خدمت شاه بوسم زمین

جوابش چنین داد خاقان چین

که‌ای درخور صد هزار آفرین

سپه زان کشیدم به اقصای چین

که آرم به کف ملک توران زمین

رسید اینک از دور خاقان چین

بدانسان که لرزد به زیرش زمین

به مهمان شه بود خاقان چین

دو خورشید با یکدیگر همنشین

یکی گفت نشنیدی ای نقش‌بین !؟

که افسانه شد در جهان نقش چین

جوابش چنین داد خاقان چین

که ملک تو شد هفت کشور زمین

در گنج بگشاد چیپال چین

بپرداخت از گنج قارون زمین

پری‌چهره ترکی که خاقان چین

به شه داد تا داردش نازنین

شهنشه چو بنوشت لختی زمین

اشارت چنین شد به خاقان چین

ز کوه خزر تا به دریای چین

همه ترک بر ترک بینم زمین

دوالی و گردان ایران زمین

سوی میمنه گرم کردند کین

به تارک درآورد روی آهنین

یکی تَرک سفته ز پولاد چین

سوی میسره تنگ‌چشمان چین

شده تنگ از انبوه ایشان زمین

ز شرم شه آن لعبت نازنین

چو لعبت به سر درکشید آستین

من آن سفته‌گوشم که خاقان چین

ز ناسفتگان کرده بودم گزین

چو بر مه کشم گیسوی عنبرین

به گیسو کشم ماه را بر زمین

یکی داستان زد ز خوارزم و چین

که مشگش چنانست و دیبا چنین

همه تاجداران روی زمین

در آن پایه چون سایه زانو نشین

درون رفت و بوسید شه را زمین

زمین بوس چون کرد خواند آفرین