×
خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۴
تا من پی آن زلف سرافکنده همی دارم
چون شمع گهی گریه و گه خنده همی دارم
گه لوح وصالش را سربسته همی خوانم
گه پاس خیالش را شب زنده همی دارم
سلطان جمال است او من بر در ایوانش
[...]
۷ بیت