چرا گویم که گل یا لاله یا گلشن به قربانش

غزال وحشی ام اهلی است یا رب من به قربانش

زبان چرب من چون شمع پرتو در بغل دارد

توانم در شب تاریک شد روشن به قربانش

کمان ابروانش را که شد چاک دلم قربان

[...]

مرا سروی است نخل وادی ایمن به قربانش

فدایش طور و شمع طور باد ای من به قربانش

گرفتم در چمن سرمشق تسخیر از گل شبنم

زشوخی طفل اشکم رفته از دامن به قربانش

به تن برداشتم چون زخم شمشیر تغافل را

[...]