×
علی اشتری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۰ - میان جمع
بیا که پیش وجودت ز خویشتن برهم
بیار ناز که از ناز و نسترن برهم
خموده روحم از این تنگنای خاک آلود
کجاست دست اجل؟ تا ز بند تن برهم
بیار ساقی از آن باده کهن جامی
[...]
۵ بیت
