×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲۳
چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشند
مرا چوخط به لب او ره سخن بخشند
سبک چو گرد ز دامان همت افشانم
تمام روی زمین را اگر به من بخشند
شکستگان جهانند مومیایی هم
[...]
۱۰ بیت