×
حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۴۶۷
دلم ز سوز جگر دم به دم بمیسوزد
کدام دل که ز سر تا قدم بمیسوزد
عجب ز مردمک دیده مانده ام که مدام
میان آب دو چشم است و هم بمیسوزد
ز آه من دمِ باد صبا نمی فسرَد
[...]
۱۰ بیت