×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۴۹
میشدم بیرون ز خود گر منزلی میداشتم
دست و پایی میزدم گر ساحلی میداشتم
بهترست از عقل ناقص چون جنون کامل فتاد
کاشکی من هم جنون کاملی میداشتم
ای که گویی دست بر دل نه مکن بیطاقتی
[...]
۱۲ بیت