×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۳
دلم از آبلهٔ غم چو کف سوخته است
جگر از تشنگیام چون صدف سوخته است
عشق را رغبت آمیزش من نیست عجب
میل آتش همه جا بر طرف سوخته است
ناوک آه من از شعله بود همچو شهاب
[...]
۶ بیت