روزم تیره ست از آن رخ مهوش تو

عیشم تلخست از آن لبان خوش تو

هستم صنما تا بشدم از کش تو

دلخسته تر از گوهر گوهر کش تو

این جهان و آن جهان یک نقش تو

درمیان جان نشسته بخش تو

سر رشتهٔ شادیست خیال خوش تو

سرمایهٔ گرمیست مها آتش تو

هرگاه که خوشدلی سر از ما بکشد

رامش کند آن زلف خوش سرکش تو

روز عید است روی مه‌وش تو

شب قدر است زلف دل‌کش تو

کار من آن نگاه اول ساخت

آه از آن تیر روی ترکش تو

از جمال تو روشن است که شمع

[...]

سرمایه خوبی است چهر خوش تو

پیرایه نیکوی رخ دلکش تو

خلفی همه سودای رخت می ورزند

در خرمن عالمی است این آتش تو