ای که از شرمت خوی از رخساره ی خور می چکد

چون سخن می گوئی از لعل تو گوهر می چکد

زان لب شیرین چو می آرم حدیثی در قلم

از نی کلکم نظر کن کاب شکّر می چکد

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح

[...]

تا به دریا اشک گرمم شعله پرور می چکد

چون رگ ماهی زنی خون سمندر می چکد

لعل آتش رنگ او موج لطافت می زند

از کف خاکستر من آب گوهر می چکد

بس که دارد چون پری در شیشه شور رستخیز

[...]