×
نورس دماوندی » غزلیات » شمارهٔ ۲۹۲
گر چنین گردون ز آهم می کشد سر در غبار
بیضه ی خورشید ماند همچو اخگر درغبار
اشک من چون مهره ی گل درنظر جولان کند
بس که پنهان شد دلم تا دیده ی تر در غبار
آستین بر خاطر افشاند چو یاد طره اش
[...]
۹ بیت
