اگر شاهی، نشان گوهرت کو؟

و گر شیرینی، آخر شکرت کو؟

دلا گر ناله سنجی نالهای زار و زیرت کو

وگر از بلبلان عشرت آهنگی صفیرت کو

بهر مجلس دم از خلوت پرستی میزنی اما

دروغی میسرائی ورنه طبع گوشه‌گیرت کو

نبرده رنج شاگردی ز استادی چه می‌لافی

[...]

بگفتند شاها برادرت کو

علمدار و سالار لشگرت کو

شب تار است ساقی! ساغرت کو؟

فروغ ماه و نور اخترت کو؟

ز دور آید صدای مرغ شبگیر

نوا و نغمهٔ جان‌پرورت کو؟