آن دم که مرا بگرد تو دورانست

ساقی و شراب و قدح و دور، آنست

واندم که ترا تجلی احسانست

جان در حیرت چو موسی عمرانست

روزی که مرا به نزد تو دورانست

ساقی و شراب و قدح و دورانست

واندم که مرا تجلّی احسانست

جان در تن من چو موسیِ عِمرانست

جفائی کان ز تو بر همرانست

بتو نزدیکتر از دیگرانست

حسن تو نظر کردهٔ صاحبنظرانست

ارباب نظر را همگی چشم برآنست

دل بر سر دل ریخته در کوی تو تاعرش

آن کعبه مگر کارگه شیشه‌گرانست

هر حلقهٔ زنجیر سر زلف توچشمی‌است

[...]