×
جویای تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۰۷
ز بیتابی شود هردم فزونتر آتش شوقم
تپیدنهای دل دامن زند بر آتش شوقم
کف خاکستر گردون غبار نیستی گردد
فلک از پا در آید چون کشد سر آتش شوقم
۲ بیت