همه محکوم فرمان تو باشیم

سزد با چون توئی ما خود نباشیم

دمی در خلوت جانان که باشیم

همه جانان شود ما خود نباشیم

ما خواجهٔ ده نه‌ایم ما قلاشیم

ما صدر سرانه‌ایم ما اوباشیم

نی نی چو قلم به دست آن نقاشیم

خود نیز ندانیم کجا میباشیم

بهار آمد چرا بی‌باده باشیم

به کنج غم چرا افتاده باشیم

چرا با مهلت شش روزه چون گل

سر مستانه‌ای نگشاده باشیم

به یاد روی خوبان روی خود را

[...]