×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۰۷
برگ جوانیت ریخت، برگ نوای طفلان
تا چند پیر سازی، خود را برای طفلان؟
پیری رسید ای دل، آلوده چند باشی
دایم بچرک دنیا، چون دست و پای طفلان؟!
تا از جنون نیفتم، در چاه فکر دنیا
[...]
۱۰ بیت