×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۶۴
کشت چون صیدم سگ یار و کشد در خاک هم
وه که کرد از تیغ او محرومم از فتراک هم
خوانده ام خاک رهت خود را و میترسم هنوز
کاشکی بودی فروتر پایه یی از خاک هم
گشته خاموشم ولیکن از شکاف سینه ام
[...]
۵ بیت